Ik ben erg blij dat Adri Duivesteijn geen senator is geworden.
Als ik Adri Duivesteijn in De Volkskrant lees, ben ik erg blij dat hij geen senator is geworden.
In een opinieartikel vandaag in De Volkskrant vraagt Duivesteijn zich af waarom PvdA-statenleden ’samenspannend in hun kamertjes’ op een Eerste Kamer-kandidaat hebben gestemd uit hun eigen regio. Het heeft volgens hem toch een beetje de geur ‘van de onderbuikgevoelens waar de PVV zo nadrukkelijk op inspeelt.’
PVV? Onderbuik? Het heeft er alle schijn van dat Duivesteijn het prototype sociaaldemocraat is die elke vorm van identiteit wantrouwt. Wat een minachting. Wij Friezen weten dat identiteit telt. Het bepaalt wie je bent en waar je voor staat. Daarom voerde de PvdA Fryslân ook een campagne waarin de Friese cultuur een belangrijke rol speelde. Wij Friezen houden van aanpakken, ons mooie landschap en het op onze eigen manier doen. Dat past bij de Friese PvdA, dat past bij Friesland. We werden dan ook met enige afstand de grootste partij, wat in de stad van Duivesteijn (Almere) toch wat anders ligt. Laat hij zich daar zorgen maken over de PVV, in plaats van ons te beschuldigen van flauwekul.
Het was zelfs beter geweest als de PvdA al een jaar of twintig geleden meer aandacht aan (nationale) identiteit had besteed. Het is pas recent dat de Wiardi Beckman Stichting (het wetenschappelijk instituut van de PvdA) wijzend op het genie waarnaar ze vernoemd is, er weer de aandacht op richt. Gelukkig wordt dit krachtig ondersteund door de Jonge Socialisten. Dat had veel eerder gemoeten: zo ongeveer alle discussie van de afgelopen tien jaar ging eigenlijk over identiteit.
Het is trouwens ook zoete ironie dat de naamgever van de commissie Duivesteijn door toedoen van de Friezen en Drenten niet verkozen is. Een commissie onder zijn leiding stelde allemaal extra eisen aan infrastructurele projecten waardoor de Zuiderzeelijn niet doorging en een enorm deel van het daarvoor gereserveerde bedrag naar Almere ging. De stad waar hij vervolgens wethouder zou worden. Daar krijg ik onderbuikgevoelens van.
Maar het ergste is nog wel dat er een voorkeuractie van de noordelijke provincies voor nodig is om er voor te zorgen dat er noorderlingen voor de PvdA in het eerste deel van de Staten-Generaal zitten. En dat terwijl Friesland, Groningen en Drenthe nog echt rode provincies zijn. Deze provincies dienen dan ook in de PvdA Eerste Kamerfractie vertegenwoordigd te zijn. Het is maar goed dat het nu via een omweg gelukt is en bíjna net zo goed dat Duivesteijn daar het slachtoffer van is geworden.
Ik ben ook een Fries maar ik snap niet waarom je deze rare actie zo toejuicht en nu ook Duivesteijn nog een persoonlijke trap na geeft. Dat klinkt niet heel fraai. Je weerlegt ook geen argumenten uit het stuk van Duivesteijn. Hij heeft een punt als hij zegt dat de lijst democratisch tot stand is gekomen. Blijkbaar hebben Noorderlingen destijds verzuimd of niet genoeg gelobbied. Ik vind dat als Fries een allesbehalve nette actie maar daar valt nog mee te leven, dat doet Duivesteijn ook. Dit stukje maakt het er niet beter op en doet het ergste vrezen als het gaat om solidariteit binnen de PvdA.
[...] zou ik het niet kunnen verwoorden, lees verder ook het artikel van Jelmer Staal. AKPC_IDS += "1355,";In Zwang: onbekend Tagged with: Adri Duivesteijn • [...]
@ Jaap
De democratie gaat bij de PvdA via een congres waar niet iedereen hetzelfde stemrecht heeft. Onze lijsten komen dus nooit echt democratisch tot stand.
Het enige zinnige dat ik Adri heb horen zeggen (of eigenlijk heb zien schrijven) is zijn idee om de kandidatenlijst voor de senaat weer regionaal te laten invullen.
Dat is namelijk de gedachte achter de regionale, indirecte verkiezing van de senaat, zoals deze door de grondwet is bepaald. Dat de PvdA van de geest van de grondwet is afgeweken voor haar procedure heeft als neveneffect dat men de lijst niet kan afdwingen. Zoals nu wel is gebleken.
Daarnaast is het een democratisch manco dat uitgerekend de regio die voor de meeste stemmen zorgt (het noorden) de minste kandidaten heeft.
@ Jelmer
off topic;
A dirty Job
Job Cohen, de politiek leider van de PvdA, ligt al een tijdje behoorlijk onder vuur. Uitspraken van voormalig voorzitter van de partij, Michiel van Hulten, die vandaag in het AD te lezen zijn, hebben daar een schepje boven op gedaan.
Hoewel ik van meet af aan geen groot fan van Job Cohen was, is veel van de kritiek niet terecht. Niet alleen Cohen presteert matig, ook zijn voorganger Wouter Bos had het in zijn tweede periode lastig. Dat heeft niets te maken met hun persoon of hun talenten, maar met heel wat anders.
verder op;
http://nog1.web-log.nl/nog1/2011/06/a-dirty-job.html