Pindakaasvloer is echte kunst!
In de Metro van vandaag staan weer een paar brieven over de pindakaasvloer (pagina 12). Reden om eens te reageren. De brief is geplaatst door Metro en hier terug te lezen (pagina 12).
Pindakaasvloer is echte kunst!
“Kunst is alles wat door een mens is gemaakt en dat tot doel heeft de menselijke zintuigen en geest te prikkelen door originaliteit en/of schoonheid”, aldus Wikipedia. De Pindakaasvloer wil ik weinig schoonheid toedichten, maar dat het de geest prikkelt is duidelijk. Het was een enorme publiekstrekker tijdens de Museumnacht en leidend voorwerp in talloze brieven in dit dagblad. Alhoewel ik in de Metro vooral negatieve reacties lees, bevestigen alle brieven juist dat de geest geprikkeld wordt door het kunstwerk van Wim T. Schippers. De brieven tonen per ongeluk precies aan wat ze bestrijden: De pindakaasvloer is echte kunst!
Jelmer Staal, Leeuwarden
De beste plaats om pindakaas te smeren. Hoewel, op de muren had ook nog gekund, als het maar niet op mijn brood is.
Zou dit kunstwerk niet door Calvé gesponsord worden, vraag ik me af.
Boterham Met Kersenlaminaat.
Hé Schippers!
Hou toch op met je pindakaasvloer! Bah, Volksverlakkerij in het kwadraat! Met een hoofdletter “V”.
Schippers probeert ons steeds maar weer met een schaamtegevoel over onszelf en onze perceptie op te zadelen. Met zijn werk lacht ie ons vierkant in het gezicht uit, onderwijl trekt hij nog een fles goede wijn open, die wij voor hem hebben mogen betalen.
Terwijl het publiek nog eens fronsend naar zijn werk kijkt en zich afvraagt wat hij nou eigenlijk wil zeggen.
Wake up!!! Hij zegt echt hé-le-maal niets.
Behalve: “Ik vind jullie allemaal een stel eikels; met zn allen naar een laag pindakaas op de vloer staan kijken. Ik lach jullie daarom fijntjes uit, het liefst recht in je gezicht, voor de juiste impact. En als klap op de vuurpijl krijg ik daar ook nog eens een ruime vergoeding voor…van JULLIE. Is dat geen giller?”
Als meneertje morgen bedenkt dat het wel een idee is om een ´Boterham Met Kersenlaminaat´ tentoon te stellen, staan we gewoon wéér in de rij. Met de gemeenschapsportemonnee in de hand.
Wéér met dezelfde rimpel in t voorhoofd: “Wat wil de grote meester ons nou weer vertellen?”
Want schippers is alleen uit op gemeenschapsgeld, maar dat is natuurlijk ook gewoon ONS geld. Alleen hebben we daarover niets te zeggen.
Neen, dat geld wordt beheerd door mensen die er voor GELEERD hebben, met KENNIS van Echte Kunst… Het feit dat deze mensen door ellenbogenwerk en gekonkel gelegitimeerd zijn om over gemeenschapsgelden te beschikken, is blijkbaar het bewijs van hun kunde.
Grappig is natuurlijk het effect van het willen nalaten van een discutabele erfenis, als museumdirecteur. Want vergeet de onmetelijke ego’s niet van museumdirecteuren.
Dat men het jááren later nog over je heeft: “Wát een lef, wat een moed had die man! Die is van de “Pindakaasvloer”…
Nou, meneertje Schippers faciliteert deze types maar al te graag, tegen de juiste vergoeding.
Schippers heeft nog NOOIT een waardevolle bijdrage aan de kunst geleverd. Hij gedraagd zich als een halfbakken therapeut die maar niet kan laten om ons een spiegel voor te houden. Hopende dat we onszelf maar weer totale incompetentie toeschrijven omdat we hem eigenlijk gewoon niet kunnen volgen. Dus volgen we hem maar, want dat zal wel het goede zijn. Stel je voor dat je de Magie van Willempie Schippers zou verbreken…oeoeoeoeh!
‘Alles is in principe zinloos en onzinnig, maar daarom nog wel de moeite waard’, aldus Schippers, ‘zolang het maar schuift’, vergeet schippertje er volledigheidshalve bij te zeggen. De decadente plaklul. “Great minds think alike, vooral als de ene great mind eerst het artikeltje heeft gelezen waarin de beweegreden voor het bedenken van de Pindakaasvloer van de andere great mind wordt uitgelegd”, ik sluit me er bij aan.
Wat meneertje Schippers in wezen tentoonstelt is z’n eigen arrogantie en een ongepaste zelfingenomenheid.
LUL!
Is wat ik daarop heb te zeggen.
Afz. Jaap T. Amsterdam
P.s. Nu is het wachten op Schippers ultieme masterpiece, “Dweilen met de Kraan Open”: Schippers met schortje voor, in een soort aquarium. In de hoek zien we een lopende kraan, Schippers probeert wanhopig om het gemorste water weer op te dweilen, de dweil uit te wringen in een emmertje. Maar het water loopt te snel en zijn dweiltje kan het niet meer aan. Langzaamaan loopt het aquariumpje voller en voller. Schippers trekt zijn bekende “in-het-nauw” bekkie, als hij ontdekt dat hij er bovenlangs niet uit kan. Met een hachelijk einde van de grote meester zelf als gevolg.
Kan niet wachten!
P.s.2 @moderator: als bepaalde woorden in dit stukje als ongepast worden opgevat, bedenk dan a.u.b. dat dit ook als KUNSTvorm is bedoeld.