Politicus van het Jaar

Oudjaarsdag, het laatste moment voor allerhande lijstjes over het voorbije jaar. TV-fragment van het jaar, BN’er van het jaar, coach van het jaar. Als het maar een zelfstandig naamwoord is en er ‘van het jaar’ achter kan is heb je al weer een mooi lijstje.

Maar wie is de Politicus van het Jaar? Rutte? Wilders? Wat mij betreft niet. Het is dat andere kopstuk uit de (gedoog)regering.

Ga maar na. Je veroorzaakt een crisis in een kabinet waar je toch weinig van moet hebben. Bij de crisis ga je, tegen alle afspraken in, voor nog een militaire missie. Als een andere partij tegenstribbelt heb je een val gebouwd waardoor je kunt doen alsof je tegenstanders draaien. Het kabinet valt. Je baas gaat weer de verkiezingen in, maar faalt. Als veroorzaker van de situatie neem je de macht over. Dat is al knap.

De verkiezingsuitslag maakt een meerderheid mogelijk van CDA, VVD en PVV. Je weet dat je partij dit niet (meteen) accepteert,  dus stel je jezelf  ’bescheiden‘ op. Achteraf blijkt dat je afspraken hebt gemaakt met je partijvoorzitter, die een staatssecretariaat aangeboden krijgt, en met de andere beoogde partijen. Je zet Lubbers buitenspel, op zich al lastig, maar weet ook nog de schuld van je kabinet in de schoenen te schuiven van de PvdA. Uiteindelijk levert je partij de helft van de bewindslieden in het door jou gewenste rechtse kabinet en wordt je vice-premier.

Al het bovenstaande uitvoeren in ruim minder dan een jaar, is een enorme prestatie. Het vereist vaardigheid, intuïtie en een vleugje geluk. Maar dan heb je ook wat. Wat mij betreft is Maxime Verhagen de enige échte ‘Politicus van het Jaar’.