#PS2011: een paar conclusies

De verkiezingen voor de provinciale staten zijn afgelopen week geweest. Welke conclusies kunnen we volgens mij trekken?

Als Maurice de Hond al een glazen bol heeft, dan is het een van matglas. Alle peilingen zaten er naast, en behoorlijk ook. Trends geven ze prima aan, maar er zit altijd een marge van een paar zetels zit er altijd in. Voorspellingen doen waarbij één a twee zetels nogal wat uitmaken voor de conclusie: dat kan dus niet. Ik wil nooit meer vlak voor de verkiezingen lezen dat de coalitie geen meerderheid krijgt, bijvoorbeeld. De waarheid is dat je dat met zo’n kleine marge gewoon niet kunt zeggen.

Grote partijen raken uit. De Grote Drie zijn steeds minder groot. PvdA, CDA en in mindere mate de VVD blijven krimpen. Tegelijkertijd komen er steeds kleine partijtjes bij, zoals de Partij voor de Dieren en nu 50+. Dit is naar mijn idee een trend die zich zal doorzetten. Door individualisering en versplintering van de media (door onder andere internet) willen mensen minder concessies doen aan hun mening en denken tegelijk meer verschillend. Wie vindt dat er nu al te veel partijen zijn, gaat zich zolang er geen kiesdrempel ingesteld wordt alleen nog maar meer ergeren.

D’66 heeft niet gewonnen, maar zich hersteld. De Provinciale Statenverkiezingen in 2007 liepen behoorlijk slecht af voor D66. Ze verloren veel zetels. Dat hebben ze nu weer terug gewonnen. Goed nieuws voor de liberalen, maar het “vier overwinningen op rij” verhaal van Pechtold klinkt wel wat anders als je weet dat ze in de periode er voor een historisch dal was.

Het CDA moet zich enorme zorgen maken, of het hoort echt bij de kleine Christelijke partijen. In Leeuwarden haalde de partij nog geen 10% van de stemmen. Op dit moment heeft het CDA geen leider en claimt de PVV, door het tegenhouden van hervorming van het ontslagrecht en de WW, het sociale gezicht van dit kabinet. Een nare positie, maar op langere termijn is de situatie nog beroerder. Zeker met een rechtse CDA en een weinig liberale, behoorlijk conservatieve VVD voegt de partij niets toe aan het politieke landschap. Er is geen USP. Als het CDA niet snel wel wil praten over de koers is het snel voorbij.

De G in SGP kan wel voor eens voor gedogen komen te staan. Rutte wil dat graag. Hij noemde de SGP “een leuke partij met leuke mensen.” Of dat laatste waar is doet weinig ter zake, het geflirt is wel opmerkelijk. Terwijl de VVD de verkiezingen in ging met de catchy slogan “shoppen is ook zondagsrust“, blijft dat even behouden. Een liberale partij die zich in de Tweede Kamer laat gedogen door een partij die de vrijheid van meningsuiting voor moslims wil beperken en in de Eerste Kamer door een partij die liever geen vrouwen toelaat tot de partij is volgens elke definitie haar ideologie een beetje kwijt.

We weten eigenlijk nog steeds niets over de meerderheid in de Eerste Kamer. Misschien gaan CDA’ers wel op een oppositiepartij stemmen, alhoewel anderen denken dat ze juist de coalitie gaan helpen. Het blijft speculeren, een meer dan lezenswaardige analyse of wat matglas verandert daar niets aan. Op 3FM vertelde ik hoe dat kan. Aangezien veel mensen op 2 maart hebben gestemd hebben voor de Eerste Kamer, moeten ze lang wachten op de uitslag…